दोन क्षण 

ते दोन क्षण प्रेमाचे
कधीतरी अनुभवलेले
किती जरी वाटले खरे
तरी शेवटी खोटे असणारे

ते दोन थेंब अश्रुंचे
कोणासाठी तरी वाहिलेले
आपल्याच डोळ्यातून
वाहून सुकणारे


ते दोन शब्द आपलेपणाचे
कधीतरी ऐकलेले
आपल्याशी नाते सांगताना
क्षणात परके होणारे

ते दोन सूर भावनांचे
मनातून झंकारणारे
जीवनाच्या साथीला असूनही
कायम बेसुरच राहणारे

कांटे 

हम क्या बात  करे उन लोगों से 
जिन्हें हमे समज़ना आता  नहीं
फुल भी क्या खिले किसी निगाहोंसे
जिन्हें काटोंसे संभालना आता नहीं


जब काटोंकी जरुरत है फूलोंके लिए
तो उन्हें काटोंसे संभालना क्यों आता  नहीं
जब दोस्त की जरुरत है जीने के लिए
तो उन्हें हमे समज़ना क्यों आता नहीं


दुनियाने दिया क्या हमको
या हमे ही लेना आता नहीं
क्यों लोगोंसे नाराज हो
शायद हमे ही बताना आता नहीं

हम है कांटे उन फूलोंके लिए
जिनसे बीछद्दना हम चाहते नहीं
दिल भर जाता है उन्ही काटोंसे
जो  फुलोंका अरमान चाहता  नहीं


अब तो हम ही है खुद के लिए
किसी दूसरेको चाहते नहीं
काटोंसे वफ़ा है जिन्दगीकी
अब किसी फुलोंका वास्ता नहीं


सोचते है --- बस हुआ अब रोना
लेकिन हसना भी आता नहीं
क्या करे ऐसे रहके जिन्दा
लेकिन मरना भी आता नहीं 

तुझे असे पाहणे
माझ्याजवळ बसून
तरीही दूर राहणे
माझ्याजवळ असून


प्रत्येकाला जगण्यासाठी
एक आशा हवी असते
पण प्रत्येकाची स्वप्नाची
भाषा मात्र नवी असते

SLAVE

I want to bunch all my sorrows
on the bloody  tips of all hurled  arrows
wrap it in a nice flower wreath
and gift it to myself on my  last breath

I will be able to fly then high
without worrying about  all those WHY
and then reality look at me with those eyes
my hope for  freedom all there  dies

what can I say
Its all about my efforts to be brave
what can I say
its all about my efforts not to be life's slave

Pages

Its been ages
life is on pages,
you turn one around to look for the last
the next one goes back to where it starts


The problem is with the plot
instead of line there ​are so many dot​s​
what you think is an end
its only a chapter with the bend


why should I bother
when nothing presents itself in order​
why should I ​think whats went wrong
when I don't know where I belong


​Which dot, ​which line  and which page
for many years its only a  cage
as I see , its been ages
my life is on never ending pages

आयुष्याच्या सरणावर जळतात तडजोडीच्या वाती
त्याच्या उजेडात जुळतात अंधुकशी ही नाती
जणु काही वाऱ्याच्या झोतावर मिळणारी गवताची दोन पाती
मिळाले मिळाले म्हणताना नाही उरत काही हाती

Dilemma

Sometimes life takes such a turn
that taking that turn becomes your life

suddenly you are afraid of the turns
and your courage leaves you high & dry

you forget to walk the extra steps
but time does not stop even though you cry

and then you look for somebody to take you
to hold you and to ask you to give it a try