निशब्द

मला कळत नाही आहे
कि मी असा वेडा कसा झालो
सगळ्यांसारखे जगण्या ऐवजी
रोज प्रयत्न करून परत परत मेलो

तूच होतीस साक्षी ला
तरीही तुला परका झालो
तुझ्याच सोबतीने झोका घेण्या ऐवजी
हवेत उडी मारून वाऱ्यावर भिंगरी झालो

मला कळत नाही आहे
कि मी असा वेगळा कसा झालो
ना गाण्याचा सूर झालो , ना वाद्याचा ताल झालो
एका अक्रोशातला हरवलेला श्वास झालो

नाती हि होती अनेक साथी ला
तरीही त्यांना अनोळखी झालो
त्यांच्या सावलीत सुख मानण्या ऐवजी
आयुष्याच्या या वणव्यात एक ठिणगी झालो

मला कळत नाही आहे
कि मी असा कवी कसा झालो
अनेक शब्द होते , अनेक अर्थ होते
त्यातून नेमके निवडताना स्तब्ध झालो

श्रोते अनेक होते ऐकायला
तरी त्यांच्यासमोर मुका झालो
शब्दांचे खेळ खेळण्यापेक्षा ,
मी मात्र निशब्द झालो

जख्म

कल ही तो मिले थे , मगर ऐसा लग रहा है
कि सदिया बीत गयी, यांदे तो बहुत है
मगर खिले फूलोंके तरह मुरझा जाती है
दिन तेरा हुआ और रात अकेली है
क्या करू यादों से खुश मैं था ही नहीं कभी

रात तो रोज आती है , दिन भी रोज जाता है
फिर तुम क्यों नहीं रोज साथ होती हो ,
कभी कभी चमकनेवाले चाँद का वास्ता मत देना ,
तारोंसे नाता टूट जायेगा ,मेरा रिश्ता तो सूरज से है,
क्या करू तेरे सिवा जिंदगी मैं उजाला था ही नहीं कभी

मुरझाये फुलोंका वास्ता भी मत देना
फिर कलियों से नाता टूट जायेगा
कल के मिलने का किस्सा मत दोहराना
आज के न मिलने का जख्म गहरा हो जायेगा
क्या करू तेरे सिवा जिन्दा मैं था ही नहीं कभी

अजब

आज कुछ अजब हो गया 

मेरा मन अबोल हो गया 

ना दोस्त चाहता हूँ 

ना दुश्मन चाहता हूँ 

बस 

अपने आप से 

 कहना  चाहता हूँ 

आज कुछ गजब हो गया 

मेरा दिल बेगाना  हो  गया 

ना सुर  चाहता हूँ 

ना बोल  चाहता हूँ 

बस 

अपने आप से 

गाना  चाहता हूँ 

आज कुछ अलग हो गया 

मेरा अहम् बेजान हो गया 

ना प्यार चाहता हूँ 

ना गम चाहता हूँ 

बस 

अपने आप से 

मिलना  चाहता हूँ 

मिलना  चाहता हूँ 

सावली

रात्रीला घाबरलो अन दिवसामागे धावलो 

या जीवनाच्या शर्यतीत , स्वार्थामागे लागलो 

 डोंगर चढायच्या नादात 

नेहमीची पायरी  चुकली 

सूर्याकडे बघताना 

माझी सावली हरवली 

  

कसला प्रवास ,  कसले  लक्ष 

मी श्वापद , सगळे भक्ष 

नुसताच धावतोय  एकटा 

सोबत कधीच मारली 

सूर्याकडे  बघताना 

माझी सावली हरवली 

 माझेच मन , माझ्याच इच्छा 

 नात्याच्या या वाटा कच्या 

नवीन क्षितीजापायी 

पायाची माती सांडली 

सूर्याकडे बघताना 

माझी सावली हरवली 

 आज भूतकाळात फिरतोय 

काय काय गमावलं मोजतोय 

अनेक अनोळखी डोळ्यात 

माझी नावे शोधतोय 

सूर्याकडे बघताना 

माझी सावली हरवली 

 

 

जख्म

ये  जख्म जो पाए है हमने 

 उनका कोई  जवाब नहीं 

क्यों दिए है ये आपने 

इसका कोई सवाल नहीं 

कब और कहा 

ना  हमे है कोई खबर 

कब  और क्यों 

तुम भी हो बेखबर 

ये दर्द तो अब है साथ 

जैसे कबर पे   रोज नए फुल 

 मर भी गए तो अच्छा  होता 

पर हो गयी जिन्दा  रहने की भूल 

दुवा

कलम को रोका न गया 

 दिल को  थामा  न गया 

 ये है कुछ शब्दोंकी अदा 

ना  है इसमे कोई वादा 

बात है गुजरे वक्त की 

जब किसी की चाह थी 

ओठोंपे भी कुछ आह थी 

जब होती थी नशा 

खाली  प्याले को  देखकर 

आंखोकी थी दशा 

उसकी राह  देखकर  

हाय , क्या कठोर दिल थी वही 

गुजरा  कल भी वही 

आज भी उसे चाहता हूँ 

दुवा उसी की  मांगता हूँ 

गुलाम

कधी कधी वाटते ,

माझे अपार दुख ,

एक गुच्छ करून 

तुझ्या पायावर वाहावे 

आणि मनास मोकळे करून 

आभाळी स्वच्छंदी उडावे 

पण कुठेतरी 

तुझ्या आठवणींच्या बेड्या 

माझ्या स्वप्नांपेक्षा  अवजड ठरतात 

आणि तुझ्या नजरेच्या 

सोनेरी  पिंजऱ्यात 

माझ्या स्वातंत्र्याच्या मर्यादा ठरतात 

आणि मी तुझा 

गुलाम होतो गुलाम होतो